คำนวณเงินเฟ้อ

การแปลงอัตราเงินเฟ้อและกำลังซื้อทำงานอย่างไร

อัตราเงินเฟ้อคือการเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องของระดับราคาโดยทั่วไปเมื่อเวลาผ่านไป ซึ่งหมายความว่ากำลังซื้อของเงินลดลงอย่างต่อเนื่อง ทุกวันนี้เงิน 100 ดอลลาร์ที่เต็มรถเข็นขายของชำในปี 1990 ซื้อได้น้อยกว่ามาก การวัดอัตราเงินเฟ้อที่ใช้กันอย่างแพร่หลายที่สุดคือดัชนีราคาผู้บริโภค (CPI): หน่วยงานทางสถิติติดตามราคาของตะกร้าคงที่ของสินค้าและบริการในชีวิตประจำวัน (อาหาร ที่อยู่อาศัย การขนส่ง การรักษาพยาบาล และอื่นๆ) ให้น้ำหนักตามการใช้จ่ายในครัวเรือนทั่วไป และรวมเป็นดัชนีเดียว เปอร์เซ็นต์การเปลี่ยนแปลงในดัชนีนั้นคืออัตราเงินเฟ้อ

สูตรการแปลงนั้นตรงไปตรงมา: มูลค่าที่เท่ากัน = จำนวนเงินเดิม × (CPI ปีเป้าหมาย ÷ CPI ของปีที่เริ่มต้น) ตัวอย่างเช่น ค่าเฉลี่ยรายปีของ CPI ของสหรัฐฯ อยู่ที่ 130.7 ในปี 1990 และ 314.2 ในปี 2024 ดังนั้น 100 ดอลลาร์ในปี 1990 จึงมีมูลค่าประมาณ 240 ดอลลาร์ในปี 2024 ซึ่งเป็นอัตราเงินเฟ้อสะสมประมาณ 140% สลับปีแล้วคุณยังสามารถตอบคำถามย้อนกลับได้: เงินของวันนี้จะมีมูลค่าเมื่อหลายสิบปีก่อนเท่าไร? ซึ่งมีประโยชน์สำหรับการอ่านเอกสารทางประวัติศาสตร์ เปรียบเทียบราคาตั๋วหนังเก่า หรือทำความเข้าใจเงินเดือนที่ปู่ย่าตายายของคุณพูดถึง

ข้อมูลมาจากสำนักงานสถิติแรงงานแห่งสหรัฐอเมริกา CPI-U (ดัชนีราคาผู้บริโภคสำหรับผู้บริโภคในเมืองทั้งหมด) ค่าเฉลี่ยรายปีโดยมีช่วงฐานระหว่างปี 1982–84 = 100 ซีรี่ส์ของสหรัฐฯ เป็นบันทึกอัตราเงินเฟ้ออย่างเป็นทางการที่เผยแพร่อย่างต่อเนื่องยาวนานที่สุดในโลก เริ่มตั้งแต่ปี 1913 และเงินดอลลาร์ทำหน้าที่เป็นหน่วยบัญชีสากลมายาวนาน ซึ่งทำให้เป็นมาตรฐานทั่วไปที่มีประโยชน์มากที่สุดในการเปรียบเทียบกำลังซื้อข้ามยุคสมัย โปรดทราบว่า CPI สะท้อนถึงการเปลี่ยนแปลงของราคาเฉลี่ย อัตราเงินเฟ้อส่วนบุคคลของคุณขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณซื้อจริง และรายการต่างๆ เช่น ที่อยู่อาศัยและค่าเล่าเรียน มักจะสูงกว่า CPI ทั่วไป ใช้เครื่องมือนี้เป็นจุดเริ่มต้นในการทำความเข้าใจมูลค่าเงินตามเวลาเมื่อวางแผนการออมและการลงทุน